Zwanger van een droom

De nachten waarin ik vredig en geborgen slaap, minderen zienderogend. De afgelopen nachten gingen mijn gedachten vooral uit naar Zuid-Amerika. Normaal hou ik me enkel bezig met het hier en nu: mijn werk in Brugge, de cursus ontwikkelingssamenwerking, mijn leven in Gent. Nu kom ik tot het - soms verbazende - besef dat het hier en nu steeds meer mijn reis naar Zuid-Amerika wordt. En hoewel ik lang rust en tevredenheid bij die gedachte heb gevoeld, komen nu ook stilaan de typische gevoelens van onzekerheid boven. Spanning om te vertrekken, onrust om wat ik hier zal achterlaten, weeë gevoelens wanneer ik denk aan afscheid nemen.
Nog slecht een mini-maand scheidt me van mijn droom.

Het idee om rond te reizen of om langere tijd in het buitenland te leven speelt al lang, misschien zelfs zo lang ik me kan herinneren. Uiteindelijk werd ik zwanger van het idee en ik draag de droom al enkele jaren met mee. 3 maanden geleden besloot ik dat het tijd werd om te bevallen.
De keuze was eenvoudig: Zuid-Amerika, samen met Anneleen, die dit al langer gepland had.  Anneleen vertrekt op 14 februari, ik volg haar met 4 dagen vertraging na het afleggen van mijn examen voor btc. Ik ben dus uitgerekend voor 18 februari, een datum waar reikhalzend naar uitgekeken wordt.