Don't cry for me Argentina

Hoe en waar te beginnen om Buenos Aires te beschrijven?
We hebben toch enige dagen nodig gehad om ons een beetje thuis te voelen in BA. BA is alles wat je niet verwacht in Zuid-Amerika. Ik voel me eerder in New York dan in een continent dat nog in ontwikkeling is. Op elke hoek is er een McDonalds of toch tenminste een starbucks, de gebouwen torenen hoog boven je uit en de avenidas zijn hier minstens 5 rijvakken breed (wat bij ons al een autostrade zou zijn, is hier een gewone straat). De plekken die iedereen ons aanraadt, vinden wij maar niets, gewoon omdat het een stad is. Een hele, hele grote stad. En daar moesten wij ons toch even aan aanpassen.

Nu we ondertussen al over onze cultuurschok zijn, kan ik wel genieten van Buenos Aires. Er is superveel te doen en vooral ´s avonds. Bijna elke dag is gevuld met het meepikken van live optredens en soms heb ik het gevoel midden in de Gentse feesten te zitten. Eén van de zaligste avonden was toen we naar een drumshow gingen kijken en volledig uit de bol gingen. Daarna werd het feestje gewoon verder gezet op straat! 
Een andere topavond was toen we naar Teatro Colon (zoek dat maar eens op) zijn geweest om de opera Carmen te zien! We hadden de goedkoopste tickets gekocht en stonden daarmee op de 7de verdieping maar ik vond het echt de moeite!
Grosso modo zagen onze dagen er als volgt uit: lang slapen en meteen middageten, ´s middags dingen bezoeken, om 6u zoals echt Argentinas een cafe con medialunas (koffie met croissants) consumeren, ´s avonds laat pas eten en daarna uitgaan. 
We worden hier vaak aanzien als Argentinas en ik vind dat ergens wel leuk. Waarschijnlijk komt dat omdat je geen typische Argentijnen hebt. Iedereen is hier behoorlijk modern gekleed en je ziet zelf Argentijnen met blond haar of blauwe ogen. Dat mis ik hier soms wel, veel authenticiteit is er niet meer.

Onze eerste dagen hebben we doorgebracht in hostel tot we iemand vonden om bij te couchsurfen. Na 2 dagen in een hostel zijn we dan verhuisd naar Ariel, een 30'er met een hond op een appartement. Ariel is niet vaak thuis geweest en we hadden vaak zijn appartement voor ons alleen. Het enige nadeel: een hond op een appartement is echt vuil! Het was er helemaal niet proper en het stonk er... Ondertussen zitten we bij een andere host en het is een verademing om op een schoon appartement te vertoeven!

En oja, ik moet jullie nog iets bekennen. Ik ben verliefd... op tango weliswaar! Een goeie week geleden zagen we een live tango optreden met bijhorende milonga en het begon toen al heel hard te kriebelen bij mij om ook tango te leren. De dagen daarop heb ik samen met Lieselot (een belgische) elke dag lessen gevolgd. Het was heerlijk om weer te dansen!

Ondertussen zijn er ook 2 vriendinnen van Anneleen toegekomen die ons komen bezoeken. We blijven nog even in Buenos Aires en vertrekken dan richting Mendoza en Salta. Vanuit Salta reizen Anneleen en ik weer samen door naar het zuiden. Patagonië!! Ik kijk er al naar uit, tijd voor terug wat meer avontuur en natuur! Woep!

Appartement poetsen

La boca

Uitstap in Tigre met Lieselot

teatro Colon

Opera Carmen

De A van Avontuur in Argentinië

Na 2 weken onder de hoede van La Rita gewoond te hebben, begon het bij ons toch weer te kriebelen om verder te reizen en om nieuwe mensen te leren kennen! Bij Rita hadden we het goede leven (lees: op het gemak werken in een bib op haar schooltje, elke avond een glaasje wijn, soms eens echte belgische koffie, elke middag gratis eten op het project gemaakt door knappe Carlos en zeer weinig betaald voor alles) dus tijd voor weer wat avontuur!

We vertrokken vanuit Viña del Mar naar Santiago (hoofdstad Chili) waar we onze eerste couchsurfing-ervaring opdeden. Nadat we al een uur hadden gewacht op de afgesproken plaats, besloten we toch eens onze host te bellen. Hij stond er na 10 min maar zei niets van het te laat zijn. Bij hem thuis gekomen, wist zijn familie van niets en voelden we ons helemaal niet welkom... We zijn dan maar naar het centrum vertrokken waar we Jorgé om 20u terug gingen ontmoeten. Hij nam ons mee naar de leuke uitgaansbuurt waar we een typische drank van Chili hebben geproefd: terremote. Niet aan te raden! Terremote houdt in: witte wijn met ananasijs met grenadine en aardbeisap. Het smaakt zoals het klinkt: veel te zoet. Daarna hebben we nog leuke cumbia optredens gezien en werden we lichtjes zat tijdens het dansen :)
Santiago, is integenstelling tot alles wat gezegd wordt, een leuke stad!

Dan het Avontuur:

Santiago, Chili:  ma 8/04:
We staan vroeg op omdat we ten eerste om 8u uit de kamer moesten en ten tweede de dag ervoor beslist hadden om alles te liften, want de bussen waren schijtduur naar Argentinië. Om gemakkelijk te beginnen, namen we eerst een bus tot in het dorpje 'Los Andes' en vandaaruit was het zo goed als 1 rechte baan naar Buenos Aires. Toen we de goede plaats hadden gevonden om te liften, werden we redelijk snel door een camion opgepikt waar 2 mijnwerkers inzaten. Van hen kregen we te horen dat de grens naar Argintinië tot 20u die avond gesloten was wegens wegenwerken... Het was 11u30 's morgens toen ze ons bij de grens hadden afgezet. Opeens zakte het avonturenpeil ver onder nul en het spannendste  dat in de 8 uur dat we moesten wachten gebeurde, was dat ik gestoken werd door een wesp (wat me nu nog steeds irriteert).
Tegen een uur of 6 s avonds besloten we om wat mensen aan te spreken in het tankstation. Na de 2de vent hadden we al geluk! Die reed helemaal tot Mendoza! Dus van 18u30 tot 20u30 hebben we nog gewacht in zijn auto tot de grens openging. Daarna ondergingen we een lange controle (3posten) maar we zijn er vlot doorgeraakt en we staken de Andes over naar Argentinië. De weg was trouwens supermooi. Het was weliswaar al donker maar voor ons zagen we de berg liggen met daarin 30 gigantische haarspeldbochten en je zag alle autolichten als een rups de berg oprijden. Dat gecombineerd met alle sterren aan de hemel, maakte ons heel gelukkig.
We arriveerden uiteindelijk om 2u s nachts in Mendoza en daar hebben we dan overnacht in één van de slechtste hostels tot nu toe. Stapelbedden van 3 verdiepen, een hele put in de matras en dekens die veel te kort waren...

Mendoza, Argentinië: di 9/04:
We staan terug vroeg op om verrast te worden door het behoorlijk uitgebreide ontbijt in ons hostel. Ok, het is al een minder slecht hostel :)
Tegen een uur of 9 beginnen we terug te liften en na een klein uur worden we opgepikt door een wijnhandelaar die 40km verder moest. Een heel vriendelijke man die ons een fles wijn wou geven, maar hij had er jammer genoeg geen bij. We hadden wel wat schrik want hij had wat spastische trekken en gaf zo af en toe een snok aan zijn stuur...
Daarna werden we meteen opgepikt door een camion vanuit de jaren stilletjes. Alles erin en eraan maakte lawaai en de geur was zoals de camionette van Petro Deriva (voor de chiromensen). Hij moest ergens zijn band gaan verwisselen en daar spraken we dan andere chauffeurs aan. We vonden er één die helemaal tot in BA ging, check!
De Carlos was een aangename camionero die benzine vervoerde en eigenlijk geen mensen mocht mee nemen. Dus telkens als we de politie passeerden, moesten wij ons verstoppen achter het gordijn. Ik vind het zalig om zo te reizen! Terwijl ik op het bed zat achter de chauffeurstoelen en uitkeek op de eeuwige velden en af en toe een arend zag vliegen(symbool voor vrijheid), voelde ik me intens gelukkig.
We hebben er wel lang over gedaan omdat Carlos op bepaalde plaatsen benzine moest lossen en hij ook een ommetoer deed maar dat deerde mij niet. We leerden veel bij over de Argentijnse gebruiken en gingen zoals het een echte Argentijn betaamd 's avonds laat (lees: 23u30) asado eten (lees: allerlei soorten vlees op de bbq, inclusief nieren...). Ik moet toegeven, het vlees is hier wel lekker en ik kijk al uit naar al het andere eten hier!
Oja, Carlos heeft al ons eten betaald (koffie, avondeten en ontbijt + een echte kindersurprise!)

Ergens onderweg: wo 10/04:
Onderweg deden we een tukje van een 3-tal uur in zijn cabine. Hij op de matras, wij in de zetels. In Junin zette hij ons dan af waar we opnieuw een lift moesten zoeken. Onderweg leerden we de typische drank yerba maté maken en drinken. Dat is een gewoonte van de Argentijnen om overal die thee mee naar toe te nemen en om die samen met vrienden op te drinken en door te geven.
Uiteindelijk arriveerden we rond 14u in BA. Uitgeput maar tevreden over de manier van reizen! Nu tijd om even uit te rusten en nieuwe energie op te doen!