Wat is het heerlijk om terug in dit gedeelte van Zuid-Amerika te zijn! En wat heb ik dit gemist! Na alle luxe, tijd om weer een stapje terug te nemen en dat vind ik helemaal geen probleem!
Mijn rondreisje alleen startte in Santa Cruz, Bolivia, de eerste grote stad 'nabij' Brasil. Santa Cruz stelde echter niet veel voor en ik heb daar eigenlijk vooral uitgerust van de vele busritten. Na 2 dagen Santa Cruz nam ik de nachtbus naar Sucre. Ik had me de goedkoopste bus gekocht en dat heb ik me mogen beklagen... kapotte stoelen, veel te veel stof en de weg was een ramp. Aangekomen in Sucre, boekte ik me meteen een hostal waar ik 's middags een Hollander tegenkwam die me mee uit eten nam en me de stad een beetje toonde.
De volgende dag nam ik een toeristenbus naar Tarabuco waar ze me een gigantische zondagsmarkt beloofden. Het hield echter niet veel in en ik spendeerde vooral mijn tijd bovenaan op de berg, het dorp overzienend.
Van maandag tot woensdag ben ik dan op een p-r-a-c-h-t-i-g-e trektocht geweest door de Cordilleras dos Frailes samen met nog een Frans koppel. Onze gidse was fantastisch en heel enthousiast. Het warme weer en de hoogte maakten het iets lastiger maar dat werd allemaal goed gemaakt door te douchen onder een waterval, de (en ik ben blij dat ik me er nog steeds over verwonder) bergen, de lokale mensen en de mooie overnachtingslocaties!
Van Sucre vertrok ik dan naar Potosi, bekend om zijn zilvermijnen. Vroeger was het de een van de rijkste steden van Zuid-Amerika omdat ze puur zilver uit de mijnen ontgonnen. Vandaag wordt er nog steeds gewerkt in de mijnen maar het zilver en de mineralen zijn zo goed als uitgeput. De mannen werken er 12 uur per dag in het stof. Hun levensverwachting is daardoor maar rond de 40 a 50 jaar. We konden de mijnen bezoeken en daar voelde ik me wat ongemakkelijk bij omdat je daar als toerist maar mooi staat bij die werkmannen... een beetje ramptoerisme. Maar het was toch een gekke ervaring!
Vanuit Potosi vertrok ik nog voor een dagje naar La Paz waar ik eigenlijk niet veel uitgestoken heb omdat ik al gauw de volgende bus op moest naar Cusco!!
CUSCO!!! Toen ik wakker werd op de bus en we passeerden in San Jeronimo, voelde het toch een beetje aan als thuiskomen! En ergens ook als terugkeren, want vanaf nu is elke stap die ik zet, eentje dichter bij Belgie...
In Cusco gebeurd er niet veel spectaculairs, het is vooral een gezellig samenzijn met Anneleen, Marieke, Joke en Valerie. Mijn verjaardag werd er 1 om niet gauw te vergeten! De kadootjes vanuit Belgie hebben me echt verrast en voor het eerst sinds lang hebben we nog eens champagne gedronken en gepicknickt met uitzicht over Cusco.
Het leven hier is een mengeling van uitstapjes doen, tukjes doen, feesten, lekker gaan eten, genieten, mensen en projecten bezoeken en nog eens genieten!
 |
| Colombia lokale markt |
 |
| trektocht cordilleras de los frailes |
 |
| zweet afwassen onder waterval |
 |
| Potosi - mijnbezoek |
 |
| Mijn verjaardag! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten