De grote oversteek

Van Colombia naar Panama…

Omdat de Panamericana stopt in de streek van de Darien in Panama, is er dus geen rechtstreekse autoweg van Colombia naar Panama. Het is mogelijk om via land over te steken maar omdat het daar naar het schijnt vol zit met criminele bendes , drugssmokkelaars en heel veel muggen; vonden wij het wijzer om een andere route te kiezen. Andere mogelijkheden waren een onbekendere route via Turbo met bootjes en een vliegtuig, vliegen vanuit Cartagena naar Panama City, of een 5-daagse boottrip van Cartagena naar Panama. We kozen voor het laatste omdat deze ook gecombineerd werd met een bezoek aan de mooie San Blas eilanden.

Nu hadden we nog de keuze tussen 2 boten: de Santana, een eenvoudige en kleinere zeilboot of the Independence, een grote zeilboot met een gekke Sloveense kapitein en verse kreeft... De keuze was gauw gemaakt, een verse kreeft kan je toch niet afslaan!
Alles moest cash betaald worden, dus na het pijnlijk veel afhalen van geld (de oversteek kostte 550 dollar *slik*) en het vervalsen van een vliegtuigticket die zei dat we binnen de 3 dagen Panama weer zouden verlaten (anders moet je nog eens 100 dollar extra taksen betalen), waren we klaar om de grote oversteek te maken! We waren met uitzonderlijk weinig mensen voor een boot die normaal 24 mensen kan meenemen. Naast ons waren we nog vergezeld door 3 Zwitsers en dat gaf ons de nodige luxe en ruimte op de boot. Ik heb geen idee waar ze nog 18 andere mensen konden leggen en steken... We waren alle 6 maar al te dankbaar dat het enkel ons gezelschap was. En dan kon het luieren beginnen. We deden er anderhalve dag over op open zee om de San Blas eilanden te bereiken en intussentijd kan je niet veel meer doen dan slapen, eten, drinken, slapen, lezen, liggen, praten. Boven op het dek lagen 3 matrassen waardoor je ook buiten kon slapen. Hier heb ik goed gebruik van gemaakt en mijn nachtelijk stekje werd telkens  ’s nachts op het dek, onder de sterren, met een fris zeebriesje.

Aangekomen bij de eerste eilanden van San Blas (terwijl we ondertussen vergezeld werden door dolfijnen), sprongen we blij van de boot en zwommen we meteen naar een eilandje om het te verkennen. ’s Avonds vulden we onze buikjes met kreeft (elk een hele kreeft op 2 manieren klaargemaakt) en amuseerden we ons ’s avonds met drank en het duiken in de donkere zee. We ontdekten dat er lichtgevend plankton bestaat en we voederden een pilootvis, een vis die we eerst aanzagen voor een kleine haai. De volgende dagen werden afgewisseld door veel luieren, eens gaan snorkelen (meer gezien met het snorkelen dan tijdens de 3 daagse duikcursus!), nog wat eilandjes bezoeken, gaan volleyballen op  1 van de eilanden en ’s avonds gezellig samen zitten. Af en toe vergezelde de gekke kapitein ons om zijn vreemde ideeen over de wereld te vertellen. Hij gelooft dat mensen en dinosaurussen samen op aarde hebben geleefd, dat onze petroleum door een zonnebrand op de aarde heeft neergeregend en dat er een “new order” bestaat die 80% van de wereldbevolking zal uitroeien omdat we met teveel mensen op deze Aarde zijn... Het is eens iets anders ;)

Na 4,5 dagen waren we toch allemaal blij om van de boot te zijn en om ons eerste echte water te kopen (het water op de boot was gefilterd zeewater en smaakte daar ook naar). Vanaf het vaste land konden we in een jeep naar Panama City. De rit duurde 3uur waarvan 1 lang en ziekmakend uur op de ergste weg die ik ooit in mijn leven heb afgelegd.
Ondertussen zijn wij al aangekomen in Boquete, een dorpje dicht bij een vulkaan en hebben we afscheid genomen van de Zwitsers en Panama City. Panama City is een grote stad met een mooi oud gedeelte en een zot, vol met wolkenkrabbers gebouwde nieuw gedeelte. Na de stad bezochten we El Valle, een dorpje gelegen in de 2de grootste krater ter wereld. Hierna gaan we nog naar Bocas del Torre, een reeks andere eilanden en dan richting Nicaragua om naar Katharina te ontmoeten!!
Ciao ciao!

-s nachts duiken van de boot

zonsondergang op open zee - check

san blas eilanden

vervelen op de boot

kreeft!!!

Panama City

Colombia, el riesgo es que te quieras quedar

'Colombia, het risico is dat je er wil blijven'
Vrij vertaald, is dit de slogan voor toerisme in Colombia en ze hebben gelijk ook. Hoe meer wij onze weg naar boven reisden, hoe meer Colombia voor ons in petto had. Het weer werd steeds beter en aangenamer, de natuur steeds mooier. Overmorgen verlaten we Colombia en gaan we met een zeilboot naar Panama. 3 weken waren veel te kort hier. We moesten keuzes maken uit wat we wilden zien, waardoor we heel wat mooie dingen gemist hebben. 

Nadat we salsastad Cali bezochten, zonder er salsa gedanst te hebben, reisden we door naar Neiva. Van daaruit bezochten we El desierto de la Tatacoa, waar we konden bakken in ons eigen zweet. We maakten er een uitstapje met de mototaxi langs de belangrijkste bezienswaardigheden en spendeerden vooral veel tijd in het zwembad daar. 's Avonds brachten we de nacht door in een hangmat om naar de sterren te kijken (die er jammer genoeg niet talrijk aanwezig waren door bewolking en volle maan).
Bogota, de hoofdstad, werd onze volgende bestemming. Daar hadden we een couchsurfer die tot ons afgrijnzen 8 katten en 2 honden in huis had. Dat was daar heel gezellig voor mijn allergie... De eerste dag bezochten we Bogota zelf, wat eigenlijk weinig inhield. Een supergrote stad, druk verkeer en niet zo'n mooie openbare plaatsen. We waren van plan om te veranderen van couchsurfer maar dat is ons niet gelukt dus moesten we genoodzaakt nog een nacht blijven bij onze dierenvriend. Eigenlijk een geluk bij een ongeluk want Juan (onze host) nam ons de volgende dag mee in zijn open jeep naar een ondergrondse zoutkathedraal 50 km buiten Bogota! En in de namiddag nodigde hij ons uit in de penthouse van zijn mama waar we gebruik mochten maken van de jacuzzi op het dak! Het werd dus decadent genieten in een jacuzzi op het 14de verdiep, met uitzicht op heel Bogota en met cocktails en champagne! De katten en de honden nam ik er dan nog graag bij voor 1 nachtje!

Van Bogota reisden we door naar Villa de Leyva, een mooi en gezellig dorpje in de bergen met een aangenaam klimaat. Daar vonden we 's morgens een echt frans bakkertje waar we ons te goed gedaan hebben aan de koffiekoeken. Je kan niet geloven hoe me dat gesmaakt heeft! Met een buikje vol, sprongen we op ons paard om een tochtje naar enkele bezienswaardigheden in Leyva te doen, om daarna te eindigen in een wijnbrouwerij om wijn te proeven. Mijn dag kon niet meer stuk!
Normaal zouden we van Leyva naar Medellin reizen maar omdat dat betekende dat we weer helemaal terug naar Bogota zouden moeten en omdat we ook al veel positieve dingen over een andere stad, San Gil hadden gehoord, besloten we om naar deze laatste te gaan. In San Gil bezochten we een prachtige waterval die we even voor ons helemaal alleen hadden dus we konden er rustig zonnen, zwemmen en genieten van de natuur! Vanuit San Gil bezochten we ook nog een nabij gelegen wit dorpje, Barichara, waar er heel veel artesenale winkeltjes waren.
Die avond namen we (hopelijk) onze laatste nachtbus richting Santa Marta. Santa Marta hebben we meteen overgeslaan omdat we er niet veel goeds over gehoord hadden, dus gingen we door naar Taganga. Taganga is een prachtig en rustig dorpje tussen de zee en bergen. De eerste dag gingen we met een bootje naar 'playa grande', een nabij gelegen strand, waar we een visje aten, zonden en zwommen. Anneleen en ik lieten ons ook eens goed inmasseren met kokosolie. Hiervan zou je 3 maanden een mooie bruine kleur krijgen, maar hier hebben we toch nog niet veel van gemerkt!
De volgende dag waagden we ons dan aan een minicursus duiken. Dit hield in dat we 2 duiksessies kregen met een instructor en dat we tot 12 meter mochten duiken. Dit beviel ons zo hard dat we meteen besloten om de duikcursus te volgen van 3 dagen zodat we ons certificaat konden behalen. Het werden dus een een drukke 3 dagen van theorielessen en 2 duiksessie per dag waar we leerden wat je moest doen in noodgevallen, hoe je je materiaal klaar maakt, hoe je kunt drijven en wat duiken allemaal met je lichaam kan doen. Na deze 3 fantastische dagen en een examen later, hebben we allerdrie ons duikcertificaat en nu mogen we waar ter wereld duiken tot 18 meter!
Met spijt in het hart, verlieten we Taganga om naar onze laatste stop in Colombia te reizen, Cartagena. Vandaag gaan we deze mooie stad verkennen en morgen springen we dus op een zeilboot naar Panama. Afhankelijk van het weer zal die er een halve dag tot 2 dagen op open zee over doen om de San Blas eilanden te bereiken. Daarna gaan we 3 dagen de San Blas eilanden bezoeken om te eindigen in Panama City!
Hopelijk ben ik niet te zeeziek en raken we goed en wel in een ander deel van Amerika, Centraal-Amerika!!!

Desierto de la Tatacoa

Desierto de la Tatacoa

Desierto de la Tatacoa

Jacuzzi in Bogota

Wijn proeven in Villa de Leyva

waterval San Gil

duiken in Taganga