Viviendo el sueño: De grote oversteek

Van Colombia naar Panama…

Omdat de Panamericana stopt in de streek van de Darien in Panama, is er dus geen rechtstreekse autoweg van Colombia naar Panama. Het is mogelijk om via land over te steken maar omdat het daar naar het schijnt vol zit met criminele bendes , drugssmokkelaars en heel veel muggen; vonden wij het wijzer om een andere route te kiezen. Andere mogelijkheden waren een onbekendere route via Turbo met bootjes en een vliegtuig, vliegen vanuit Cartagena naar Panama City, of een 5-daagse boottrip van Cartagena naar Panama. We kozen voor het laatste omdat deze ook gecombineerd werd met een bezoek aan de mooie San Blas eilanden.

Nu hadden we nog de keuze tussen 2 boten: de Santana, een eenvoudige en kleinere zeilboot of the Independence, een grote zeilboot met een gekke Sloveense kapitein en verse kreeft... De keuze was gauw gemaakt, een verse kreeft kan je toch niet afslaan!
Alles moest cash betaald worden, dus na het pijnlijk veel afhalen van geld (de oversteek kostte 550 dollar *slik*) en het vervalsen van een vliegtuigticket die zei dat we binnen de 3 dagen Panama weer zouden verlaten (anders moet je nog eens 100 dollar extra taksen betalen), waren we klaar om de grote oversteek te maken! We waren met uitzonderlijk weinig mensen voor een boot die normaal 24 mensen kan meenemen. Naast ons waren we nog vergezeld door 3 Zwitsers en dat gaf ons de nodige luxe en ruimte op de boot. Ik heb geen idee waar ze nog 18 andere mensen konden leggen en steken... We waren alle 6 maar al te dankbaar dat het enkel ons gezelschap was. En dan kon het luieren beginnen. We deden er anderhalve dag over op open zee om de San Blas eilanden te bereiken en intussentijd kan je niet veel meer doen dan slapen, eten, drinken, slapen, lezen, liggen, praten. Boven op het dek lagen 3 matrassen waardoor je ook buiten kon slapen. Hier heb ik goed gebruik van gemaakt en mijn nachtelijk stekje werd telkens ’s nachts op het dek, onder de sterren, met een fris zeebriesje.

Aangekomen bij de eerste eilanden van San Blas (terwijl we ondertussen vergezeld werden door dolfijnen), sprongen we blij van de boot en zwommen we meteen naar een eilandje om het te verkennen. ’s Avonds vulden we onze buikjes met kreeft (elk een hele kreeft op 2 manieren klaargemaakt) en amuseerden we ons ’s avonds met drank en het duiken in de donkere zee. We ontdekten dat er lichtgevend plankton bestaat en we voederden een pilootvis, een vis die we eerst aanzagen voor een kleine haai. De volgende dagen werden afgewisseld door veel luieren, eens gaan snorkelen (meer gezien met het snorkelen dan tijdens de 3 daagse duikcursus!), nog wat eilandjes bezoeken, gaan volleyballen op 1 van de eilanden en ’s avonds gezellig samen zitten. Af en toe vergezelde de gekke kapitein ons om zijn vreemde ideeen over de wereld te vertellen. Hij gelooft dat mensen en dinosaurussen samen op aarde hebben geleefd, dat onze petroleum door een zonnebrand op de aarde heeft neergeregend en dat er een “new order” bestaat die 80% van de wereldbevolking zal uitroeien omdat we met teveel mensen op deze Aarde zijn... Het is eens iets anders ;)

Na 4,5 dagen waren we toch allemaal blij om van de boot te zijn en om ons eerste echte water te kopen (het water op de boot was gefilterd zeewater en smaakte daar ook naar). Vanaf het vaste land konden we in een jeep naar Panama City. De rit duurde 3uur waarvan 1 lang en ziekmakend uur op de ergste weg die ik ooit in mijn leven heb afgelegd.
Ondertussen zijn wij al aangekomen in Boquete, een dorpje dicht bij een vulkaan en hebben we afscheid genomen van de Zwitsers en Panama City. Panama City is een grote stad met een mooi oud gedeelte en een zot, vol met wolkenkrabbers gebouwde nieuw gedeelte. Na de stad bezochten we El Valle, een dorpje gelegen in de 2de grootste krater ter wereld. Hierna gaan we nog naar Bocas del Torre, een reeks andere eilanden en dan richting Nicaragua om naar Katharina te ontmoeten!!
Ciao ciao!